| Raku |
|
Het Raku stoken houdt in dat de werkstukken in een oven worden opgestookt tot ongeveer 1000 graden, wanneer het glazuur is uitgesmolten. Dan worden zij met een tang uit de oven genomen waarbij door de enorme temperatuurschok de glazuurlaag scheurt: het typische craquele effect van Raku ontstaat nu. Zodra het glazuur stolt worden de voorwerpen in een ton met brandbaar materiaal gezet, meestal zaagsel en houtkrullen. De ton wordt met een deksel afgesloten en er ontstaat rookontwikkeling. Doordat de rook in de ontstane glazuurscheurtjes dringt wordt het craquele duidelijk zichtbaar; waar geen glazuur was aangebracht, wordt het werkstuk zwart. Doordat de aanwezige zuurstof in de ton wordt verbruikt en er vervolgens een reducerende atmosfeer ontstaat, verandert de kleur bij toepassing van koperglazuur van groen tot blauw, turquoise tot dieprood waarbij soms weer koperafzettingen ontstaan; bij toepassing van bijvoorbeeld zilvernitraat ontstaan er zilverafzettingen. Het Raku stookproces is maar deels voorspelbaar en vaak treedt er breuk op, omdat de werkstukken de temperatuurschok niet goed doorstaan. De werkstukken moeten ook vooraf met de hand spiegelglad gepolijst worden om een mooi craquele te laten ontstaan. Deze factoren maken Raku werk duur; het is immers zeer arbeidsintensief en er treedt vaak verlies op, omdat het werkstuk breekt. Niettemin zijn Raku werkstukken ook echt volstrekt uniek: het zou niet mogelijk zijn eenzelfde werkstuk ooit identiek uit het proces te laten verschijnen! Raku werkstukken zijn niet geheel waterdicht en daarom niet geschikt om gebruikt te worden als grafmonument buiten, omdat er water in kan doordringen waardoor het in de winter mogelijk kapot vriest. Het is wel zeer geschikt voor grafurnen, maar alleen indien deze in huis worden geplaatst.
Voorbeelden
|
